Informacje o numerach telefonów    59 86-35-202
1082542
Liczba odwiedzin

Menu

Gastroskopia

GASTROSKOPIA jest badaniem pozwalającym lekarzowi na bezpośrednie oglądanie śluzówki żołądka, odźwiernika i dwunastnicy. Badanie przeprowadza się przy użyciu endoskopu, elastycznej rurki z torami wizyjnymi pozwalającymi na przedstawienie obrazu z wnętrza przewodu pokarmowego na kolorowym monitorze. Ważną zaletą endoskopu jest możliwość w toku jednego zabiegu ocenienia stanu śluzówki, jak i pobrania do dalszego badania niewielkiego wycinka tkanki budzącej podejrzenie zmian chorobowych.

Przebieg badania

Przed wprowadzeniem endoskopu lekarz bądź pielęgniarka znieczula gardło poprzez użycie odpowiedniego środka znieczulającego w sprayu.  Złagodzenie nieprzyjemnych objawów występujących podczas badania ułatwia skupienie się na spokojnym, głębokim oddychaniu. Właściwy rytm oddechu sprawia, że badanie jest łatwiejsze do zniesienia dla pacjenta i pozwala lekarzowi na dokładniejsze zbadanie przewodu pokarmowego.

Sposób przygotowania do badania

Przed badanie nie należy jeść i pić prze co najmniej 6 godzin. Badanie może być przeprowadzone tylko u pacjenta dobrze wsółpracującego z lekarzem.


 

Wskazania i przeciwwskazania do przeprowadzenia badania

WSKAZANIA szczegółowe do diagnostycznej i terapeutycznej jednorazowej lub pierwszej w procesie diagnostycznym endoskopii górnego odcina przewodu pokarmowego

  • objawy dyspeptyczne, utrzymujące się pomimo próby odpowiedniego leczenia farmakologicznego u chorych powyżej 45 r.ż.

  • Objawy dyspeptyczne, którym towarzyszy brak apetytu lub niezamierzona utrata masy ciała – niezależnie od wieku chorego

  • objawy dyspeptyczne u chorych z nowotworem górnego odcinka przewodu pokarmowego w rodzinie oraz u chorych z dodatnim wynikiem zakażenia H. Pylori w badaniu nieinwazyjnym ( test oddechowy, antygen H. Pylori w kale, przeciwciałą przeciwka H. Pylori w surowicy) – niezależnie od wieku chorego

  • wyczuwalny palpacyjnie guz w jamie brzusznej lub powiększenie obwodowych węzłów chłonnych

  • dysfagia oraz odynofagia

  • objawy choroby refluksowej przełyku (GERD), które utrzymują się długotrwale (>5-10 lat) lub nawracają pomino właściwego leczenia farmakologicznego lub współpracują z objawami alarmowymi lub są atypowe (po wykluczeniu przyczyn spoza przewodu pokarmowego)

  • nawracające nudności i wymioty o nieustalonej etiologii

  • inne choroby, w których stwierdzenie patologii w obrębie górnego odcinka przewodu pokarmowego może wpływać na planowane postępowanie (przykładowo chorzy z wywiadem choroby wrzodowej lub krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego planowani do przeszczepienia narządów, leczenia przewlekłego lekami przeciwzapalnymi, chorzy z nowotworem głowy i szyi lub płuca)

  • rodzinna polipowatość gruczolakowata

  • potwierdzenie i ocena histopatologiczna zmian, które niosą ryzyko nowotworu stwierdzonych w badaniach obrazowych 1. podejrzenie nowotworu górnego odcinka przewodu pokarmowego 2. owrzodzenie żołądka lub przełyku 3. zwężenie lub niedrożność o obrębie górnego odcinka przewodu pokarmowego

  • krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego 1. aktywne lub niedawno przebyte 2. podejrzenie przewlekłego krwawienia

  • pobranie bioptatów lub próbek materiału do badania histopatologicznego , cytologicznego lub innych badań laboratoryjnych

  • chorzy z markością wątroby lub żółtaczką, u których podejrzewa się żylaki przełyku, w celu ich oceny i kwalifikacji do leczenie

  • ocena stopnia uszkodzenie po połknięciu środków żrących (bezpieczne do 24 godz. od spożycia substancji żrącej)

  • diagnostyka przewlekłej biegunki: podejrzenie celiakii lub innej patologii jelita cienkiego

  • leczenie krwawiących zmian, jak owrzodzenia, guzy lub zmiany naczyniowe, z zastosowaniem odpowiednich metod (metody termiczne, iniekcyjne lub mechaniczne)

  • opaskowanie żylaków przełyku w pierwotnej i wtórnej profilaktyce krwawienia

  • usuwanie ciała obcego

  • usuwanie polipów

  • zakładanie sond żywieniowych{zgłębniki, przeskórna endoskopowa gastrostomia (PEG), jejunostomia}

  • poszerzanie i protezowanie zwężeń (balonami lub po prowadnicy)

  • leczenie achalazji (balon pneumatyczny lub toksyna botulinowa)

  • paliatywne leczenie zmian zwężających światło górnego odcinka przewodu pokarmowego (protezowanie)

  • śródoperacyjna ocena podczas operacji rekonstrukcyjnych

  • leczenie powikłań pooperacyjnych (zwężenia, przetoki)


 

WSKAZANIA do kontrolnej endoskopii górnego odcinka przewodu pokarmowego

  • ocena wygojenia zmian o potencjalnie nowotworowych charakterze (wrzód przełyku, wrzód żołądka, wrzód zespolenia żołądkowo – jelitowego)

  • ocena wygojenia powikłanego (krwawienie, perforacja) wrzodu trawiennego

  • ocena skuteczności wybranych zabiegów terapeutycznych (eradykacja żylaków przełyku i żołądka, ablacja nabłonka metaplastycznego w przełyku Barretta, ablacja zmian naczyniowych, mukozektomia lub dyssekcja podśluzówkowa zmian nowotworowych i przednowotworowych

WSKAZANIA do okresowo powtarzanej endoskopii górnego odcinka przewodu pokarmowego

  • nadzór endoskopowy u chorych ze zwiękdzonym ryzykiem raka (przełyk Barretta, zespół polipowatości rodzinnej, gruczolaki żołądka, modzelowatość przełyku, przebyte oparzenie substancjami żrącymi, achalazja, resekcja żołądka z powodu choroby wrzodowej oraz zaawansowanych i wczesnych nowotworów żołądka, zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka, metaplazja jelitowa w żołądku, dodatni wywiad rodzinny w kierunku raka górnego odcinka przewodu pokarmowego), przebyle leczenie nowotworów głowy i szyi

  • nadciśnienie wrotne


 

PRZECIWWSKAZANIA

Endoskopia górnego odcinka przewodu pokarmowego nie jest wskazana

  • w sytuacji gdy wynik nie wpłynie na wybór właściwego leczenia

  • do okresowego nadzoru wyleczonych łagodnych zmian u chorych, u których potwierdzono endoskopowo wygojenie zmian

  • do oceny zaburzeń o charakterze czynnościowym

  • w celu poszukiwania ogniska pierwotnego raka przerzutowego, jeśli wynik nie wpłynie na dalsze postępowanie

  • w celu oceny potwierdzonych w badaniu obrazowym: 1. bezobjawowej lub niepowikłanej przepukliny wślizgowej rozworu przełykowego, 2. niepowikłanego wrzodu dwunastnicy, przy dobrej odpowiedzi na leczenie przeciwwrzodowe, 3. bezobjawowej deformacji opuszki dwunastnicy, przy dobrej odpowiedzi na odpowiednie leczenie przeciwwrzodowe

Powtarzana regularnie okresowa endoskopia górnego odcinka przewodu pokarmowego nie jest wskazana w przypadku

  • nadzoru w kierunku chorób złośliwych u osób z polipami hiperplastycznymi lub polipami z gruczołów dna żołądka, po przebytym leczeniu operacyjnym zmian łagodnych w żołąku

  • nadzoru łagodnych wyleczonych zmian: zapalenie przełyku , wrzody żołądka i dwunastnicy Endoskopia górnego odcina przewodu pokarmowego jest przeciwwskazana

  • w przypadku udzielanej przez chorego pisemnej świadomej odmowy zgody na wykonanie badania, pomimo udzielania wyczerpującej informacji o potrzebie wykonania badania oraz gdy nie ma możliwości współpracy ze strony pacjenta

  • gdy zagrożenie zdrowia lub życia pacjenta jest wyższe niż potencjalna korzyść badania

  • w przypadku chorego z ostrą lub ciężką przewlekłą niewydolnością krążenia, ostrym zespołem wieńcowym i śieżym zawałem serca, ostrą lub ciężką przewlekłą niewydolnością oddechową z wyjątkiem EGD z intencją terapeutyczną ratowania życia pacjenta, np. tamowania krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego

  • gdy chory jest bezpośrednio po spożyciu posiłku

  • w przypadku podejrzenia lub potwierdzenia perforacji przewodu pokarmowego, z wyjątkiem perforacji jatrogennej, stwierdzonej w trakcie zabiegu endoskopowego.

     

Skale i klasyfikacje stosowane w endoskopii górnego odcinka przewodu pokarmowego

  1. Ocena refluksowego zapalenia przełyku

Obecnie rekomendowaną klasyfikacją do oceny stopnia nasilenia procersu zapalnego błony śluzowej przełyku w przebiegu choroby refluksowej jest 4 – stopniowa klasyfikacja Los Angeles. W przeciwieństwie do uprzednio stosowanych skal (Hetzel, Savary-Miler, Tytgat) nie ocenia zmian endoskopowych ( zaczerwienienie, kruchość, rumień, obrzęk błony śluzowej przełyku), a jedynie określa rozległość zmian zapalnych. Poniżej przedstawiono klasyfikację Los Angeles

  • stopień A: co najmniej jedna nadżerka < 5 mm długości, niezajmująca całej odległości pomiędzy sąsiadującymi fałdami

  • stopień B: co najmniej jedna nadżerka > 5mm długości, niezajmująca całej odległości pomiędzy sąsiadującymi fałdami

  • stopień C: co najmniej jedna nadżerka, zajmująca całą odległość pomiędzy sąsiadującymi fałdami, obejmująca łącznie < 75% obwodu przełyku

  • stopień D: nadżerki obejmujące łącznie > 75% obwodu przełyku.

    2. Ocena zaawansowania żylaków przełyku

Z uwagi na mnogość dostępnych klasyfikacji żylaków przełyku, różniących się sposobem stopniowania ich zaawansowania, w opisie endoskopii górnego odcinka przewodu pokarmowego należy podać wg jakiej klasyfikacji dokonano oceny żylaków. Zaleca się stosowanie jednej z dwóch przedstawionych poniżej klasyfikacji.

Klasyfikacja OMED żylaków przełyku

  • stopień 1: małe i proste żylaki przełyku, wygładzające się podczas insuflacji powietrza

  • stopień 2: kręte żylaki przełyku, zajmujące < 50% promienia dystalnej części przełyku

  • stopień 3: duże i kręte żylaki przełyku, zajmujące >50% promienia dystalnej części przełyku.

 

Klasyfikacja WORLD GASTROENTEROLOGY ORGANISATION (WGO) z 2007r.

  • żylaki małe: naczynia żylne nieznacznie uniesione ponad powierzchnię błony śluzowej przełyku

  • żylaki średnie: kręte naczynia żylne, zajmujące < 1/3 swiatła przełyku

  • żylaki duże: żylaki zajmujące > 1/3 światła przełyku.

     

    3.Ocena zasięgu przełyku Barretta

     

Rekomendowana klasyfikacja praska pozwala na określenie zasięgu segmentu metaplastycznego błony śluzowej typu gruczołowego powyżej górnej granicy fałdów błony śluzowej żołądka. W tym celu należy ocenić (w cm) dwa składniki:

  • składnik C (okrężny – circumferential exent): podłużny zasięg okrężnego segmentu metaplastycznego, mierzony od połączenia żołądkowo – przełykowego

  • składnik M (maksymalny – maximal extent): całkowita długość metaplazji, mierzona od połączenia żołądkowo – przełykowego ( nie uwzględnia tzw. wysp nabłonka metaplastycznego) Przy stwierdzeniu obecności tzw. wysp nabłonka metaplastycznego (tzw. wysp Barretta) należy określić ich rozmiar (w cm) oraz położenie względem siekaczy (w cm) Przy stwierdzeniu obecności przepukliny rozworu przełykowego przepony należy określic (w cm) zakres worka przepukliny. Zmiany ogniskowe w obrębie nabłonka metaplastycznego należy sklasyfikować wg przedstawionej poniżej klasyfikacji paryskiej powierzchownych nowotworów przewodu pokarmowego.

     

    4. Ocena zapalenia żołądka

Ocenę zapalenia błony śluzowej żołądka na podstawie obrazu endoskopowego przeprowadza się w oparciu o klasyfikację z Sydney w rewizji z Houston. W celu oceny histologicznej zapalenia błony śluzowej żołądka należy pobrać wycinki zgodnie ze schematem: 2 wycinki z antrum, 1 wycinek z kąta żołądka, 2 wycinki z trzonu do odrębnych butelek. Wyróżniono następujące postacie endoskopowe zapalenia żołądka:

  • gastropatia rumieniowo – wysiękowa

  • gastropatia aftowa

  • gastropatia grudkowa

  • gastropatia zanikowa

  • gastropatia krwotoczna

  • gastropatia przerostowa

  • gastropatia refluksowa

     

    5. Ocena nowotworów górnego odcinka przewodu pokarmowego

Klasyfikacja zaawansowanego raka żołądka (wg Borrmanna), w modyfikacji japońskiej:

  • typ 0: powierzchniowy guz polipowaty, płaski lub zagłębiony

  • typ 1: egzoficzny, przysadzisty guz bez owrzodzenia

  • typ 2: wrzodziejący guz o wyraźnie odgraniczonych i uniesionych brzegach

  • typ 3: wrzodziejący naciek, bez wyraźnego odgraniczenia

  • typ 4: rozległy naciek, bez owrzodzenia

  • typ 5: niesklasyfikowany zaawansowany rak

Klasyfikacja paryska powierzchniowych nowotworów przewodu pokarmowego:

  • typ wyniosły (uszypułowany 0-Ip, przysadzisty 0-Is)

  • typ płaski (nieznacznie uniesiony 0-IIa, całkowicie płaski 0-IIb, nieznacznie zagłębiony 0-IIc)

  • typ zagłębiony (wrzodziejący 0-III)

W zależności od morfologii zmiany w obrazie endoskopowym typy można łączyć w kombinacje, np. IIa + Iic

 

    1. Ocena żylaków żołądka

W celu oceny żylaków żołądka stosuje się klasyfikację Sarina:

  • typ GOV (gastroesophegeal varices) 1: żylaki żołądka, współistniejące z żylakami przełyku, przechodzące na krzywiznę mniejszą żołądka

  • typ GOV (gastroesophegeal varices) 2: żylaki żołądka, współistniejące z żylakami przełyku, przechodzące na sklepienie i krzywiznę większą żołądka

  • typ IGV (isolated gastric varices) 1: izolowane żylaki żołądka, zlokalizowane w sklepieniu żołądka

  • typ IGV (isolated gastric varices) 2: izolowane żylaki żołądka, zlokalizowane w innych częściach żołądka lub dwunastnicy.

    7. Ocena krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego pochodzenia nieżylakowego

Ocenę aktywności krwawienia nieżylakowego z GOPP przeprowadza się w oparciu o klasyfikację wg Forresta. Jej kolejne stopnie odzwierciedlają etapy naturalnej historii krwawienia. Klasyfikacja Forresta może być stosowana do wszystkich przyczyn krwawienia nieżylakowego z górnego odcinka przewodu pokarmowego, a w oparciu o nią można dokonać wyboru optymalnej metody leczenia.

-Forrest Ia : krwawienie tętnicze

-Forrest Ib: krwawienie żylne

-Forrest IIa: niekrwawiące naczynie

-Forrest IIb: przylegający skrzep

-Forrest IIc: hematyna w dnie wrzodu

-Forrest III: czyste dno wrzodu (brak cech swieżo przebytego krwawienia).

Gastroskopia
Gastroskopia
Gastroskopia
Gastroskopia
Gastroskopia
Gastroskopia
Gastroskopia
Gastroskopia
Gastroskopia

Przejdź do góry strony